NEELTJE MARIA MIN

Ik kwam haar debuut uit 1966, Voor wie ik liefheb wil ik heten, pas tegen
in 1986. Bij De Slegte in Rotterdam.
Ik had wel van haar gehoord, maar nog nooit iets van haar gelezen.
Ik kocht het.
Voor twee gulden.
Een belachelijk lage prijs voor een
zo waardevolle kennismaking, die
wat mij btereft twintig jaar te laat kwam.


Wie een beetje op de hoogte is, kent natuurlijk het titelgedicht:

Mijn moeder is mijn naam vergeten
mijn kind weet nog niet hoe ik heet.
Hoe moet ik mij geborgen weten?

Noem mij, bevestig mijn bestaan,
laat mijn naam zijn als een keten.
Noem mij, noem mij, spreek mij aan,
o, noem mij bij mijn diepste naam.

Voor wie ik liefheb, wil ik heten.

Prachtig. En dat blíjft het.
Maar nòg mooier, uit dezelfde bundel:

Vader die mij leven liet
in een onbegrensd gebied
en het schelpje dat ik vond
noemde een versteende vis,
is, wat nooit een ander is,
is een warme arm die rond
mijn vermoeide schouders ligt,
is een hart tot mij gericht.

Terug.

Realisatie: V-webdesign
Ontwerp: De Beer|Zwarts & Hans ScholteĀ© Website laten maken delen